فدراسیون فوتبال ایران صفر _ الاهلی عربستان یک!

چاپ

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

اگر فدراسیون فوتبال کشور به جای انتخابی سیاسی چون قطر که بدیهی بود کنفدراسیون قبول نخواهد کرد، یکی از کشورهای آسیای میانه همچون ازبکستان، تاجیکستان، ترکمنستان و… را انتخاب می کرد، امروز برنده این بازی تراکتورسازی تبریز بود.

یادداشت ورزشی: جهانبخش احمدیان


آذرقلم: در تمام فصول سال گذشته، مسئولان فدراسیون فوتبال کشور  قهرمانانه پشت تریبون های تلویزیونی و رسانه های ورزشی ایستاده و از پیروزی بر خصم دیرینه خود یعنی عربستان سخن می گفتند. پرونده میزبانی از تیم های عربستانی را بسته شده معرفی کردند و با هر بیانیه ای که کنفدراسیون آسیا می داد، سینه سپر می کردند که دیدید، مدیریت اصفهانی که می گفتیم همین است. در حالی که در هیچ کدام از این بیانیه ها، بر حق مسلم تیم های ایرانی برای میزبانی از تیم های عربستانی در داخل کشور، اشاره ای نشده بود و بارها مسائل و کنتاکت دیگر کشورها مورد بحث ای اف سی بود، باز هم این اعجوبه عرصه سیاست و ورزش، با هرهر و کرکر یا ژست قهرمانه ای که فقط یک تاج کم داشت، از رو نمی رفتند که اگر چه کنفدراسیون فوتبال آسیا اشاره ای به نام ایران نکرده است و از قطر و دیگر کشورها نام برده است، اما این تصمیمات صد در صد شامل حال تیم های ایرانی نیز می شود.

می گویند که «طرف را به ده راه نمی دادند، سراغ کدخدا را می گرفت». ای اف سی اصلا اهمیتی به خواسته های ایران نمی داد، و از همان زمانی که سفارت عربستان مورد حمله واقع شد، تا حل اساسی مشکلات سیاسی بین دو کشور، میزبانی تیم های باشگاهی دو کشور از یکدیگر را ممنوع کرده است. به عبارت دیگر، صاف جلوی دوربین ایستاده و دروغ گفته بودند. پدیده ای که بارها از سوی مدیریت اصفهانی فوتبال ایران شاهد بودیم. تمام این مسائل گذشت تا رسید به ماه گذشته که ای اف سی رسما اعلام کرد تنها مشکلات میزبانی تیم های عربستان و امارات با تیم های قطری حل شده است. باز این سنگ پای قزوینی ما، داد زدند که ما را هم گفته است، و شما نگاه به بیانیه ای اف سی نکنید که نامی از ایران نیست.
از این قضیه سنگ پا که بگذریم، لیگ قهرمانان فوتبال آسیا دیروز در حالی شروع شد که تراکتورسازی تبریز به یمن بی کفایتی و بی لیاقتی مسئولان غیر فوتبالی فدراسیون که معلوم نیست تبعید شده کدام سازمان دولتی به فدراسیون هستند، بازی را واگذار کرد.


از همان اول هم معلوم بود که هبوط تیم های ایرانی در عمان و یا حتی انتخاب سیاسی این آقایان یعنی قطر، کاملا به نفع عربستان خواهد بود. از دایره و تمبک سعودی که شب قبل بازی به محل فرودگاه آورده بودند، تا ۱۷۰۰ تماشاگری که با بلندگوهای گوشخراش خود، ۹۰ دقیقه مرثیه ای برای فوتبال ایران و مدیریت اصفهانی آن خواندند.
تمام این مسائل به کنار، شرایط بد آب و هوایی عمان که توان فیزیکی بازیکنان را گرفته بود و از دقیقه ۷۰ به بعد نای راه رفتن در زمین را نداشتند، کاملا به نفع الاهلی عربستانی بود که سالها با این آب و هوا آشنایی دارند. شاید اگر این بازی در یکی از استادیوم های همسایگان شمالی برگزار می شد، وضعیت فرق می کرد.
یعنی حساب کنید اگر فدراسیون فوتبال کشور به جای انتخابی سیاسی چون قطر که بدیهی بود کنفدراسیون قبول نخواهد کرد، یکی از کشورهای آسیای میانه همچون ازبکستان، تاجیکستان، ترکمنستان و… را انتخاب می کرد، امروز برنده این بازی تراکتورسازی تبریز بود.


درست است که باخت غریبانه تراکتورسازی چیزی از ارزشهای این تیم کم نکرد، ولی دلیل نگارش این یادداشت نبود. شاید فردا استقلال نیز شرایطی مشابه با تراکتور داشته باشد، یا شاید هم بدنسازی آنها بهتر از تراکتور بوده و کم نخواهند آورد.
روی سخنمان با مدیران غیر فوتبالی فدراسیون است. مدیرانی که روزگاری نمی دانستند فوتبال چیست و یا شاید هم پایشان به توپ فوتبال نخورده بود. استانداران سابق، مدیران ناکارآمد و… را از دیگر نهادها به فدراسیون فوتبال آوردند که به نوعی قدردان زحماتشان باشند. در این کشور دیواری کوتاه تر از فوتبال برای مدیریت وجود ندارد که بازنشستگان دیگر ارگانها را سر راست می فرستند سمت فوتبال و کاری هم با عدم کارائی آنها ندارند.


پیشنهادی که برای این عزیزان و فوتبالی های عزلت نشین داریم این است که یک بار برای همیشه در برابر این شرایط ناگوار فوتبال ایران ایستادگی کنند. همچون ناصر حجازی که رفت با صدای بلند داد زد : ” ما فوتبالی ها دوست نداریم افرادی غیر فوتبالی در این فدراسیون مشغول باشند.”
بزرگان فوتبال کشور یکی پس از دیگری در گوشه ای از این سرزمین دار فانی را وداع می گویند و ما هر روز شاهد حضور یک بازنشسته از دیگر ارگانهای دولتی و شبه دولتی در این فوتبال هستیم. محمد دادکان، داریوش مصطفوی و خیل عظیمی از بازنشستگان فوتبال کشور می توانند این فوتبال را از گرداب بی تخصصی و بی درایتی خارج سازند و با نگاهی فوتبالی نه سیاسی در صدد حل معضلات باشگاه های ایرانی حاضر در رقابتهای لیگ قهرمانان آسیا باشند.

دیروز تراکتور نباخت، کل فدراسیون فوتبال ایران و تمامی رسانه هایی که زیر سبیلی این بی کفایتی را رد کردند، باختند. امروز مدیریت اصفهانی فدراسیون فوتبال ایران باخت و اگر این مدیریت سر کار باشند، باز هم شاهد چنین باخت ها و تحقیرهایی از سوی عربستان خواهیم بود. چون نگاه این مدیریت به مسائل فوتبالی، سیاسی است نه ورزشی، که اگر اینطور نبود، قطر را پیشنهاد نمی کردند. اگر این بازنده ها درایتی داشتند، امروز عربهای سعودی بایستی در ازبکستان و ترکمنستان یخ می زدند نه اینکه تراکتور ایران در مسقط آب شود.!

بهترین کار ممکن برای این فوتبال، استعفای دسته جمعی رئیس و دبیر و هیئت رئیسه اصفهانی است. یک استعفای آبرومندانه بهتر از اخراج تحقیرآمیز است.