سه شنبه 1 اسفند 1396
الثلاثاء 5 جماد ثاني 1439
|
Feb 20 2018
|


                                                  

ایمان به تولید یا توقع مصرف

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 


حسین بشیری گیوی


صنعت فرهنگ چنان در جامعه ایران اهداف خود یعنی شهروند مصرف گرا بودن را نهادینه کرده، ده ها سال زمان می طلبد تا عناصر صنعت فرهنگ شناسایی و از فرهنگ جامعه زدوده شود. صنعت فرهنگ در تمامی ابعاد فرهنگ کار تحقیقی انجام داده و به مرور زمان عناصر تولیدی فرهنگ را مسخ کرده و به جای آن صنعت فرهنگ مصرفی را جایگرین نموده است. به عنوان مثال مدیران با کار کارشناسی به جامعه توضیح می دهند که یک کالا اگر وارد شود خیلی ارزانتر از تولید داخلی است و از این ایده که توسط صنعت فرهنگ تولید شده برخی کارشناسان سودجو حمایت کرده و توده مصرف گرا را اقناع می کنند. کارشناسان اقتصادی معتقدند با یک میلیارد دلار واردات صدهزار شغل از بین می رود. صنعت فرهنگ بلایی بر سر توده مصرف گرا از طریق برخی کارتل های اقتصادی داخلی آورده که اگر با این شرایط جامعه ایران ده سال آینده را هم طی کند از فرهنگ و فرهنگ تولید فقط کاریکاتوری باقی خواهد ماند. توده مصرف گرا به ترکیه سفر می کند و پوشاک یک سال را یک جا می خرد با خود به ارمغان می آورد و یا قاچاقچیان همان لباس های مارک دار را به همان قیمت کشور مبدا در جای جای بازارهای داخلی به فروش می رساند. دولت هم به این روند مشاهده گر است. علاوه بر دولت متاسفانه جامعه شناسان و علمای اقتصاد یا سکوت پیشه کرده اند و یا توجیه گر وضع موجود هستند. صنعت فرهنگ توجیه می کند که واردات به نفع دولت و به نفع مصرف کننده است. در شرایط کنونی با توجه به نتایج تحقیقات جوانان کمتر دنبال کار و تولید هستند و بیشتر جوانان دنبال سوداگری و واردات کالا هستند. بیشتر کارخانه ها به مونتاژ بسنده می کنند. این فرهنگ مصرف گرایی و فرهنگ ترویج واردات از کجا یقه جامعه ایران را گرفته است؟ هر فرد تا مسئولیتی ندارد در قامت اپوزوسیون آسمان را به ریسمان می بافد ولی تا اینکه به مسئولیت رسید به فرد محافظه کار توجیه گر اصلی صنعت فرهنگ تبدیل می شود و با مفاهیم آنچنانی درس حرکت تدریجی به منتقدان می دهد و با عملکردش ریشه تولید و فرهنگ تولیدی را خشک می کند.
شهروندان جامعه ما باید در گام نخست به تولید داخلی ایمان داشته باشند و محصولات خارجی خصوصا محصولاتی که توسط قاچاقچیان به کشور وارد می شوند را باید تحریم کنند. در گام بعدی با درد و رنج و شکنج همه مصائب تولید داخلی را به جان بخرند تا در مقابل صنعت فرهنگ به مبارزه اساسی بپردازند. در شرایط کنونی مهمترین مبارزه ، مبارزه با صنعت فرهنگ است اگر امروز با مصرف گرایی مبارزه نکنید برای فردا هیچ چیز باقی نمی ماند. اگر فرهنگ تولید از بین برود همه چیز از دست خواهد رفت. ایمان به تولید اجتماع سامورایی های ژاپن را به جامعه صنعتی تبدیل کرد. ایمان به تولید همه خرده نظام ها را اصلاح می کند. در هزاره سوم که انقلاب ارتباطات همه ساختارها را درنوردیده اگر شهروندان به رزمرگی دچار شوند با هزینه های سرسام آوری مواجه خواهند شد. در دو سه سال آینده ارتباطات جهش عظیمی انجام خواهد داد و هیچ ساختاری در مقابل فضای مجازی نمی تواند قرار بگیرد لاجرم تسلیم می شود. کشورهایی که ایمان به تولید نداشته باشند و در دام مصرف گرایی گیر کرده باشند برای همیشه توده مصرف گرا خواهند بود.

نوشتن دیدگاه

نظراتی که حاوی توهین یا افترا می باشند، منتشر نخواهند شد.
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.
با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابه دارند، انتشار نمی یابند.

طراحی و اجرا : آلتین سایت