دوشنبه 5 فروردين 1398
الإثنين 19 رجب 1440
|
Mar 25 2019
|


                                                  

نقد عملکرد مسولین شهر خلخال

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

من اخلاقی عمل می کنم حتی اگر زمین وزمان هم به هم بریزد. امانوئل کانت

دوستان! نقد عملکرد مسئولین صد البته حق مسلم هر شهر وند وگروههای نخبه یک جامعه بوده واز بنیادی ترین حقوق در جوامع متمدن که با اتکا به رای ونظر مردم وقوانین دموکراتیک اداره می شوند بحساب می اید وبنده نیز چنانکه بارها نشان داده ام به هیج وجه منکر ان نبوده ومعتقدم فقدان نقد به موقع است که پویایی وسرزندگی را از جامعه گرفته ودر نهایت انرا بسوی استبداد ونابودی پیش میبرد .

 

اما این حق شهروندی که از بنیانهای دموکراسی درجوامع پیشرفته ازاد بحساب می اید الزاماتی دارد که یک کنشگر اجتماعی ناچار به رعایت ان می باشد عزیزان من، شهر کوچک ما با شرایط وامکاناتی که دارد خیلی نمی تواند در فعل وانفعالات کشور تاثیر داشته باشد بعبارت دیگر ما از اینجا نمی توانیم جهان را تغییر دهیم با وجود اینکه تحولات بیرونی در ما نیز بی تاثیر نخواهد بود

 

اما نمی توان مثلا تهران را الگوی توسعه برای خلخال دانست باید قبول کرد که خلخال ما وضعیت مخصوص بخود را دارد و برای ابادنی واصلاح امور در ان باید بومی بیاندیشیم واصلاح را ازخود شروع بکنیم روی سخنم با خیل عظیم جوانان تحصیل کرده ای است که در فضای مجازی فعالند ودغدغه خلخالی اباد را دارند البته اگر فرصتی ایجاد می شد که هر یک از ما در حوضه تخصصی خود گوشه ای از کار را گرفته ومشغول کار خود گردیم ونقد را به رسانه های حرفه ای بی طرف منطقه واگذار کنیم و از فرصت بوجود امده در فضای مجازی به خوشی وتفریح و شعر وموسیقی وادبیات وارتقا معلومات و بهره گیری از موهبات گوناگونی که در چند صباح عمر کوتاه در دسترس ماست ،می پرداختیم لازم نبود خود ودیگران را دچار زحمت کنیم ،

 

اما در شرایط موجود نه ان فرصت ها را در اختیار داریم ونه رسانه ای که منفعت طلب ونان به روزی خور نبوده ومنافع جامعه را به منافع خود ترجیح دهد را در اختیار داریم . چند تایی هم که خود را رسانه منطقه می نامند چناکه دیده اید ودیده ایم بنظر میرسد یا کاری از دستشان ساخته نیست یا عافیت طلبی ومحافظه کاری وزبانم لال منافع شخصی را بر منافع مردم ترجیح داده اند. لذا اشخاص فهیم ودلسوز واگاه ناچار به عرصه فضای مجازی روی اورده وبه هر روی مشغول کاری گشته ایم که نیازی به این همه ادم ندارد حال که مجبوریم برای تغییر چهره زندگی وساختن وطنمان برای خود وفرزندان اینده این دیار بار سنگین رسانه ها را بدوش بکشیم ناچاریم برخی از ملزومات ان را مد نظر قرار دهیم .

 

ا- بیایید در ازای هر انتقادی که از مسئولین می کنیم وحق ما هم هست یک مقدار هم از خودمان بگوییم ایا خود ما انسانهای کامل وبی عیب ونقصیم . با هویت جعلی نشستن پشت تلفن و نوشتن کار چندان مشکلی نیست نقد رابا شناسنامه و هویت خودمان شروع بکنیم دراین صورت است که کار ما شکل منطقی ومعقول به نقدمان می دهد واطمینان مردم را نیز جلب می کند ومطمئن باشید مردم صره را از ناصره تشخیص می دهند

 

۲-اگر از جناح وگروه خاصی در قدرت حمایت می کنیم که بنظر بنده اشکالی هم نداردصریح واشکار با مردم در میان بگذاریم تا مردم ،ما و نطراتمان وجناحی را که به ان تعلق داریم را بهتربشناسند ومتهم به خدعه وفریب نشویم وبتوانند تصمیم خود شان را بگیرند در غیر اینصورت این مردمند که دست ما را خوانده ووقعی به گفته های ما نخواهند گذاشت .

 

۳-منصف باشیم وبدانیم این مسئولین -منطورم بیشتر مسئولین منطقه - از کره ماه نیامده اند تا همین دیروز اکثرا در میان ماه بودند واز همین مردمند هر چند نمی دانم چه لذتی در قدرت هست که به محض رسیدن به ان از کوچکترین مقام تا بالاترینش خود را تافته جدا بافته دانسته و مردم را نامحرم می دانند وبین خود ومردم دیواری غیر قابل نفوذ می کشند این بیماری متاسفانه در نهادهای انتخابی مثل نماینده وحتی شوراها هم مثل نهادهای انتصابی دیده می شود به هر حال اگر عملکردشان را نقد می کنیم جانب حرمت وابروی اشخاص را داشته باشیم لازم نیست با هر لفظی که به ذهنمان می اید شروع به کوبیدن شخص بکنیم یادمان باشد ما کارشان را نمی پسندیم نه خودشان را. ‍‍ ‍‍ ادامه بخش اول به قلم ا . پور قربان

 

۴-قبول کنیم ما وارث ناملایمات وفشار انباشته شده ازسالهای دوری هستیم که ذره ذره وسال به سال در اثر خودکامگی افرادی که بر جان ومال وابرو وحیثیت ما مسلط بودند بر جسم وذهن وروح ما وارد شده و همه را به ستوه اورده وبه مرز انفجار رسانده است یادمان باشد که ۱۶ سال در این شهر کسی را یارای نفس کشیدن نبود. لذا مواظب باشیم توپ انتقادمان را با الفاط تند وهتاکی فقط بطرف مسئولین کنونی که چندان نقشی هم در ناکامی ها وعقب ماندگی منطقه ندارند شلیک نکنیم چرا که اکثر اینها با تجاربی که دارند ذخایر این منطقه اند همه هم از ان ادمهای بی منطق که دیده ایم نیستند چه بسا اینها هم همان دغدغه های ما را دارند فقط ممکن است در عملکرد ونوع نگاه به مسائل با ما زاویه داشته ودچار اشتباه شوند.

 

۵- قبول کنیم عقب ماندگی خلخال فقط ما حصل سالهای اخیر یا فرایند چهل سال قبل نبوده بلکه ریشه های انرا باید در سالهای قبل وتاریخ صد ساله اخیر جستجو کرد . گویا پهلوی هم دل خوشی از خلخال نداشته واز شنیدن نام خلخال دچار ناراحتی می شده است .به نقل قول از مهندس والا از نماینده های اسبق خلخال شنیده ام که می گفت در جلسه ای وقتی سخن از خلخال بمیان اوردم شاه بلند شد وجلسه را ترک کرد ودوستان گفتند اعلیحضرت از اوردن اسم خلخال ناراحت می شوند!.

 

۶-پس از کسی نمی توان انتظار داشت کاری را که از صد سال پیش زمین مانده یک شبه حل وفصل کند مخصوصا با تنگناهایی که از نظر اقتصادی واجتماعی وسیاسی وجود دارد .اباد کردن یک منطقه پول می خواهد که نداریم زور می خواهد که انرا هم نداریم ادم می خواهد که داریم اما متاسفانه در دسته بندی های متفرق ومقابل هم که تا درمان نشود وضع از این هم بدتر خواهد شد.

 

۷- شکوفایی در یک منطقه در درجه اول نیاز به همفکری وهمدلی واتحاد نه همه بلکه حد اقل اقشار خوش فکر واگاه ودلسوز ان جامعه دارد با اذعان به اینکه عقل جمعی بهتر از عقل فردی وفرقه گرایانه است تا مردم وروشنفکران ومسئولین در یک جهت حرکت نکنند انتظار پیشرفت یک رویا است.

 

۸-ما مسئولین را فقط مقصر عدم پیشرفت منطقه می دانیم تا حدودی هم شاید درست باشد در حالیکه مردم را رها کرده ایم .عزیزان من ، ما مردم هم کم مقصر نیستیم . عافیت طلبی وخویشتن خواهی ودر بعضی مواقع ترجیح منافع فردی بر منافع جامعه درد بی درمان شهر ماست . نفاق در اینجا به کهنگی وپوسیدگی کشیده است. شما چند دانشگاه ومراکز فرهنگی دارید استاد دارید کارمند ودکتر ومهندس دارید که هیچ صدایی از انها شنیده نمی شود گویی که در این شهر زندگی نمی کنند وفقر ومهاجرت و اسیبهای گوناگونی که مردم با ان دست وپنجه نرم می کنند را نمی بینند اگر مشکلات منطقه را اینها تحلیل وتبیین وراه حل ارایه ندهند پس چه کسی باید به داد این مردم برسد ایا شده یک بار هم نقد را متوجه اینها کرده بگویید این ها هم بدلیل پیشرو بودن وانتظاراتی که مردم از انها دارند مسئولند وچرا در مقابل مشکلات عدیده مردم سکوت ودر خیلی مواقع در طرف مقابل مردمند. ایا فکر می کنید اگر فقط یقه فرماندار وشهردار وچند تای دیگر را بگیرید مشکلات حل می شود؟

 

۹-انطور که بنده استنباط کرده ام در برخی موارد بعلت فشارهای مختلف اجتماعی فرهنگی اقتصادی که بر روح وروان ما وارده شده نقادی را با جبهه جنگ اشتباه می گیریم با عدم دقت در انتخاب الفاظ ومخصوصا لحن در نوشته هایمان که خود من هم گاهی از فرط ناامیدی گرفتارش می شوم شبه ی دشمنی وجبهه گیری را به طرف مقابل وحتی خواننده القا می کنیم که با اهداف نقد که میل به اصلاح دارد همگونی نداشته وممکن است نتیجه مطلوب حاصل نگردد البته این نوع پرخاشگری را متاسفانه در سخنان مقامات بلند پایه و روزنامه های کشوری هم زیادمی بینیم .

 

۱۰-در اخر باز هم تاکید می کنم نقد ومطالبه گری حق غیر قابل انکار شهر وندان است وکسی را نمی توان ازاین حق محروم کرد مگر با اعمال زور ودیکتاتوری اما یادمان باشد حرمت نگهداریم ونفرت نپراکنیم و ترویج خشونت نکنیم که مردم مابیش از این تاب تحمل انرا ندارند ونهال مهر ومحبت ومهربانی وازادی در جامعه را کاشته وابیاری کنیم تا به درخت تنومندی تبدیل گردد واز نشستن در سایه اش لذت ببریم. به امید ان روز .

 

ا . پور قربان دبیر بازنشسته

نوشتن دیدگاه

نظراتی که حاوی توهین یا افترا می باشند، منتشر نخواهند شد.
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.
با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابه دارند، انتشار نمی یابند.

طراحی و اجرا : آلتین سایت